Veel te laat eerherstel en een posthume onderscheiding,ook voor de oud-Horstenaar, de Pool Wladyslaw Rembisz.

Eerherstel en een postume onderscheiding komen veel te laat voor de Polen

Veel te laat eerherstel en een posthume onderscheiding,ook voor de oud-Horstenaar, de Pool Wladyslaw Rembisz.

Nadat Netwerk van de EO, vorig jaar september 2004 een programma maakte over de vergeten Polen van Driel, kwam gisteren (13-12-2005) via datzelfde Netwerk, de verheugende mededeling dat de Poolse strijders alsnog de hoogste Nederlandse militaire onderscheiding krijgen.

Het was vrijdag 09-12-2005 al via de landelijke dagbladen bekend gemaakt, en we zijn Netwerk dan ook dankbaar dat o.a. ook dankzij hun research en hun uitzending via de TV “het balletje is gaan rollen”. Voor vele veteranen te laat, ook voor de op de Horst als burger begraven Wladyslaw Rembisz, en voor hun commandant Stanislaw Sosabowski.

Wladyslaw, die vele ouderen van de Horst nog hebben gekend, overleed op 02-05-1974 en zijn Generaal Stanislaw Sosabowski overleed op 25-09-1967.

Tijdens Operatie Market Garden, werd zijn parachutistenbrigade op 21-09-1944 bij Driel aan de zuidoever van de Rijn gedropt. Voorheen had Sosabowski felle kritiek geuit op het Britse opperbevel, wat hem en zijn mannen fataal zou worden. Hij waarschuwde voor heftige tegenstand van de Duitsers ook al door een overmacht. Twee Duitse Pantserdivisies de 9^e SS Divisie van Hohenstaufen en de 10^e van Frundsberg waren zich aan het reorganiseren. Hij vertelde ook, dat na de dropping binnen twee uur allen krijgsgevangen zouden worden gemaakt, of bijna allen zouden sneuvelen.(Wladyslaw verloor bij die actie beide benen). Dit bleek ook het geval, en ook al omdat hij geen Brit was, kreeg Sosabowski en zijn mannen de schuld van het falen.

Feitelijk waren de Polen in Engeland voor een training om hun eigen land Polen te helpen bevrijden, maar uiteindelijk kwamen de Polen de Britten dus toch te hulp en wisten zodoende honderden Britse militairen van de dood te redden. Later werd zelfs gezegd door de bevelhebbers Browning en Montgomery, dat ze gefaald hadden en slecht presteerden. Schandalig,......maar ja, ze hadden een zondebok nodig.

Sosabowski kon niet terug naar zijn geliefde vaderland Polen, omdat daar met de komst van het Rode Leger een communistisch regiem kwam, en bleef na te zijn afgezet als hoge militair, in Engeland en werkte als nachtportier in Browns’ Hotel te Londen. Dit moet voor hem verschrikkelijk geweest zijn !!

Er zijn echter wel enkele pogingen gedaan om de Poolse bevrijders te eren. Op 13 december 1949 wil Koningin Wilhelmina 10 dappere Poolse strijders onderscheiden, maar Sosabowski wilde dat de gesneuvelden werden onderscheiden. Er kwam dus niets van, en na 1952 werd er door de beleving van de oorlogsperiode niet meer officieel onderscheiden.

In 1961 schrijft Cora Baltussen, van het Comitee Driel-Polen, een brief naar Defensie voor ereschuld. Het antwoord was, dat het geen militaire maar politiek kwestie was. We moeten ook niet vergeten dat Polen toen achter het (vijandige) Ijzeren Gordijn lag en Defensie de zaak van zich af wilde schuiven naar de politiek toe.

Cora (geboren 19-01-1912) was in de Tweede Wereldoorlog Rode Kruis verpleegster, en was bij de Poolse bevrijders en heeft er velen tot aan hun dood begeleid. Ook na de oorlog bleef ze in contact met name met de Sosabowski familie, en ze was een goede vriendin van de familie.